Nedergheest

You don’t plan a trip to a thin place, you stumble upon one.

Men zegt dat er plekken zijn waar hemel en aarde elkaar aanraken en dat we op zo’n plek in staat zijn om een glimp op te vangen van het goddelijke, het oneindige. Het zijn plekken waar de sluier tussen twee werelden dunner is. Poreus. En waar liefde, muziek en schoonheid dichterbij zijn. De verschillen tussen jou en niet-jou, tussen echt en onwerkelijk, tussen aards en buitenaards vallen hier weg.

De plek roept naar je, trekt je naar binnen en voert je mee. Alles wat je hier met je zintuigen waarneemt wordt versterkt. De grenzen van ruimte en tijd buigen om. Het zijn plekken die resoneren met de ziel en de honger stillen om verbonden te zijn, om deel uit te maken van iets groters, om vrede te voelen.

En andersom?

Zijn er dan ook plekken waar de aarde de hel aanraakt? En is aanraken dan wel het goede woord? Zou een woord als verscheuren, verslinden of vernietigen hier niet beter op z’n plaats zijn?

Geef een reactie

Comments (

0

)