“Ik heb niks met kunst, ik weet niks van kunst. Ik vind het echt totaal niet belangrijk” Als maker krijg je best vaak zoiets als dit te horen. Tot voor kort was mijn antwoord iets in de trant van: kunst is belangrijk omdat het andere perspectieven biedt en vragen in de kijker/ontvanger aanwakkert. Dat is ook zo maar het is natuurlijk een retevaag antwoord. 

Toen ik mij besefte dat ik helemaal geen goed antwoord heb, besloot ik hier een stukje over te schrijven. Ik kwam tot het volgende:

Makers (van alle disciplines) hebben hun vak gemaakt van creativiteit maar wat houdt dat in? Makers stellen continu de: Wat-Als?-vraag. Wat als ik deze verf gebruik? Wat als ik deze scene omdraai? Wat als ik hier een trompet laat horen? Wat als deze danser van rechts komt? Etcetera. Zij proberen en leren constant om zo het, in hun ogen, beste resultaat te krijgen. Makers zijn op zoek naar het beste verhaal of de beste uiting om het verhaal te vertellen. 

En mislukkingen horen daarbij. Daar zijn de meeste makers niet bang voor, nee, ze gebruiken de fouten zelfs. Deze houding van niet bang zijn voor falen en vragen blijven stellen, dat is waarom kunst belangrijk is. Het is een weg vooruit. En die vooruitgang is keihard nodig gezien de maatschappelijke problemen die we hebben/krijgen. Ik bepleit hier niet dat makers de oplossingen gaan aandragen maar dat is ook helemaal niet hun rol. 

De rol van kunst is kruisbestuiving. De wetenschapper, de uitvinder, de ondernemer, ieder mens loopt weleens vast in zijn denkproces. Veelal is creativiteit nodig om de volgende stap te kunnen zetten. Hoe fijn is het dan dat er mensen zijn die op allerlei manieren met dezelfde vragen bezig zijn. Kunst kan de vonk zijn die nodig is voor volgende stap.

Daarnaast kunnen we een andere rol zien voor makers namelijk het verbeelden van de toekomst. Onze toekomst gaat er anders uitzien door bijvoorbeeld klimaatverandering en een verschuiving in het kapitalitisch denken. Hoe ons leven dan vorm krijgt, daar kan een maker zijn verbeelding op loslaten. Vaak zien we dit al in de vorm van apocalyptische, doemscenario’s maar er is ook een positief beeld denkbaar. Makers kunnen beelden tonen en verhalen vertellen die ons naar deze andere toekomst laten verlangene en dat maakt de beweging makkelijker.

Tot slot wil ik nog dit zeggen: als we het belang in gaan zien van het Wat-Als denken dan is het logisch dat we zoveel mogelijk, verschillende mensen uit allerlei hoeken die vraag laten stellen omdat je zo wellicht sneller tot een idee/antwoord komt. Dit is de reden waarom het belangrijk is dat bedrijven en de samenleving openstaan voor diversifiëren. Mensen met andere achtergronden en een andere kijk op het leven stellen andere vragen. Hoe mooi zou het zijn als we de waarde inzien van de vraag, openstaan voor andere perspectieven en gaan accepteren dat mislukkingen erbij horen.

Kunst is de vonk, de verbeelder en discrimineert niet en daarom is het van belang.

Geef een reactie

Comments (

0

)