Mannencola

Ik maak het blikje open en de geur van natte, kleffe suikerspinnen springt me tegemoet. Maar ik laat me niet kennen, ik heb gezegd dat ik dit zou proeven dus dan doe ik dat. De eerste seconden zijn niet onaangenaam. De combinatie van amandel, een lichte tinteling en originele cola zijn best smakelijk. Ik rol wat met mijn tong om alle smaakpapillen de kans te geven een oordeel te vellen. So far, so good.

Ik slik het goedje door. Na het slikken wil ik mijn mond opendoen om te vertellen wat ik van deze mannencola vind. Dat lukt niet. Een plakkerige laag op mijn tanden en verhemelte voorkomt iedere kaakbeweging. Met pure wilskracht, die ervoor zorgt dat de binnenkant van mijn wangen pijn doet, trek ik mijn mond open. Zodra er echter zuurstof bij de plakkerige substantie komt, ontstaat er een heftige chemische reactie, mijn mond begint te roken en al mijn papillen komen direct in opstand.

Ik moet mijn papi’s gaan helpen, denk ik direct, zij kunnen duidelijk dit gevecht niet aan. Ik ren naar badkamer, gooi een flinke klodder tandpasta op mijn tandenborstel en zonder ook maar enige vorm van beleid, ros ik de tandenborstel mijn mond in.

De revolte is voorbij.

Op het beoordelingsformulier schrijf ik:

Ik weet dat ook mannen tegenwoordig veel over hebben voor een mooi figuur. Minder suiker = meer fun, maar dit is pure mishandeling van de mond, de tanden en het verhemelte. Het maakt  de smaakpapillen in een paar seconden tot ptsd slachtoffers… Ik denk daarom dat deze cola door een vrouw bedacht is.

Wil je vaker verhalen & hersenspinsels lezen? Dan kun je me hier:

Geef een reactie

Comments (

0

)